اگر محرم با بدن زوجهاش از روى شهوت تماس پيدا نمود يك گوسفند بايد بدهد و اگر بدون شهوت باشد كفارهاى بر عهدهاش نيست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در فرض اول كه گوسفند بذمهاش ثابت مىشود فرقى نيست بين اينكه امناء و احتلام حاصل شود يا نشود چنانچه در فرض دومى كه كفاره از وى ساقط است تفاوتى بين حصول احتلام و عدم آن نمىباشد مشروط باينكه در دو وصف گذشته حاصل نباشد .
مترجم گويد :
مقصود از دو وصف گذشته يكى قصد امناء بود و ديگرى اعتياد به آن .
متن :
و في تقبيلها بشهوة جزور أنزل ، أم لا ، و لو طاوعته فعليها مثله ، و بغيرها أي به غير شهوة شاة أنزل ، أم لا ، مع عدم الوصفين .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در صورتى كه از روى شهوت همسرش را بوسه زند كفاره آن جزور است و اگر به غير شهوت باشد گوسفند مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در فرض اول كه جزور بعهدهاش مىآيد فرقى نيست بين اينكه انزال منى از او بشود يا نشود و در صورتى كه زن نيز متطاوعت از او بكند بايد همچون مرد يك جزور بدهد .
و در فرض دوم كه گوسفند بايد بدهد آن نيز بيسن صورت انزال و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 306
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٦