قوله : و لو كان فى عام بعده : ضمير در [ كان ] به حج واجب و در [ بعده ] به حج نيابى راجعست .
قوله : كمن نذره كذلك : مقصود از [ كذلك ] اين است كه نذر كرده بعد از سال نيابت حج نذرى را بجاى آورد .
قوله : او استوجر له : ضمير در [ له ] به حج واجب بعد از عام نيابت راجعست .
قوله : صحت نيابته قبله : ضمير در [ قبله ] به حج واجب بعد از عام نيابه عود مىكند .
قوله : و كذا المعيّن حيث يعجز عنه اه :
شارح ( ره ) مىفرماين :
و نيز اگر در سال نيابت ذمّهاش به حجّى واجب مشغول بوده ولى از آوردن آن حتى به صورت پياده عاجز باشد نيابتش صحيحست چه آنكه وجوب آن حج بواسطه عجز در اين سال ساقط شده و به ذمّهاش مىماند كه در سنوات بعد در صورت حصول قدرت بجا آورد .
لازم به يادآورى است كه در صورت مزبور بايد نائب به قدرى صبر كند تا وقت حج واجب در ذمّهاش ضيق شود بطورى كه ديگر احتمال حصول و تجدد استطاعت بحسب عادت داده نشود آنگاه به آوردن حج نيابى مشغول شود .
حال اگر كسى بعد از ضيق شدن وقت حج واجب اجير ديگرى شد و بعد از اجير شدن بر خلاف عادت و انتظار مستطيع شده و عجزش از اتيان به حج واجب بر طرف گشت اجاره صحيح بوده و فسخ نمىشود بلكه مثل اين است كه شخص اجيرى بعد از عقد اجاره
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 90
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٠