مبحث حج سببى
شرح فارسى :
در اين مبحث مرحوم مصنف مواردى كه حج به اسباب عارضى مانند نذر و اشباه آن و نيابت لازم مىگردد ذكر مىنمايد و ابتداء به حجّ نذرى پرداخته و مىفرماين :
اگر كسى نذر حجّ كرد و مطلق گذاشت در مقام ايفاء يك حج كه بجاى بياورد كافى است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در نوع و وصف آن مخيّر است مگر در ضمن صيغه نذر نوع و وصف آن را معيّن و مشخّص كرده باشد كه در اين صورت نوع بطور مطلق متعيّن شده ولى در وصف اگر مشروع باشد قائل به لزوم آن مىشويم نظير حجّ پياده يا سواره ، و اما وصفيكه شرعا هيچ رجحانى ندارد نظير پاى برهنه به زيارت رفتن لازم الوفاء نيست .
مترجم گويد :
مقصود از نوع ، افراد ثلاثه حج يعنى : تمتّع و قران و افراد است .
قوله : و نحوه : مثل اينكه نذر نموده حج را با حالت دويدن بجاى آورد يا يك لنگه پا به زيارت برود .
متن :
، و لا يجزئ المنذور عن حجة الإسلام سواء وقع حال وجوبها ، أم لا ، و سواء نوى به حجة الإسلام أم النذر أم هما ، لاختلاف السبب المقتضي التعدد المسبب .