احتمال اول : بگوئيم عمره مزبور صحيح است چه آنكه براى اين عمره وقت معينى نيست و در طول سال مىتوان آن را بجا آورد .
احتمال دوم : ملتزم شويم باينكه بعد از خروج از مكه با حالت اعراض از فعل طواف عمرهاش باطل مىگردد .
قوله : و لا يبطل بتركه نسيانا : ضمير فاعلى در [ بتركه ] به تارك و ضمير مفعول كه مضافاليه واقع شده بطواف راجعست .
قوله : فيعود اليه : ضمير بطواف عائد است .
قوله : و المراد به : ضمير به تعذر راجع است .
قوله : و يحتمل ارادة العجز عنه مطلقا : ضمير در [ عنه ] به عود راجع بوده و مقصود از مطلقا عجز كلى است .
قوله : يستنيب فيه : ضمير در [ يستنيب ] به معذور و در [ فيه ] به طواف عائد است .
قوله : قبل فعله : ضمير فاعلى در [ فعله ] به تارك و ضمير مفعولى كه مضافاليه واقع شده بطواف عائد است .
قوله : مطلقا : يعنى حج هر نوعى كه باشد تمتع ، قران و افراد .
قوله : بضيق وقت الوقوف : مقصود وقوف به عرفات است .
قوله : عن التلبّس بالحج قبله : ضمير در [ قبله ] بطواف راجعست .
قوله : و المفردة عنه : ضمير به حج راجع است .
قوله : و يمكن اعتبار نية الاعراض عنه : يعنى بگوئيم تارك طواف در عمره مفرده اگر نيت اعراض از آن را داشت عمرهاش باطل و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 358
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥٨