لازم بتذكر است : كسانى كه آن را مستحب مىدانند در صورت ترك در سه شوط اول يا بعضى از اشواط ثلاثه قضاء آن را ساقط مىدانند .
قوله : و انما اطلقه : ضمير فاعلى به مصنف ( ره ) و ضمير مفعولى به استحباب ( رمل و المشى اربعا ) عائد است .
قوله : لان كلامه الآن فيه : ضمير در [ كلامه ] به مصنف ( ره ) و در [ فيه ] به قدوم راجع است .
قوله : على القول به : ضمير به استحباب رمل عائد است .
قوله : لا يؤذى غيره : ضمير فاعلى در [ لا يؤذى ] و ضمير مجرورى در [ غيره ] به رجل صحيح راجع است .
قوله : و لا يتأذى به : ضمير در [ به ] به رمل راجعست .
قوله : و لو تركه فى الاشواط : ضمير منصوبى به رمل راجع است .
متن :
و استلام الحجر بما أمكن من بدنه ، و الاستلام به غير همز المس من السلام بالكسر و هي الحجارة بمعنى مس السلام ، أو من السلام و هو التحية ، و قيل : بالهمز من اللأمة و هي الدرع ، كأنه اتخذه جنة و سلاحا .
شرح فارسى :
ر : مس نمودن حجر الاسود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
تماس با حجر الاسود با هر قسمت از بدنش كه ممكن باشد از مستحبات طواف بشمار مىآيد .
و سپس در مقام تحقيق در ضبط كلمه ( استلام ) برآمده و مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 347
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٧