البته در موارد مجاز بعد از قطع واجب است جاى قطع را نشان نموده تا بعد از برگشتن بقيّه آن را انجام دهد زيرا در غير اين صورت خوف زياده و نقيصه است .
و اگر از حيث جلو و عقب بودن موضع قطع شك نمود تكليفش احتياط است يعنى بنا به عدم زياده گذاشته از مكان عقبتر شروع نمايد .
لازم به تذكر است كه حكم مذكور در متن اختصاص به طواف واجب دارد اما در طواف مستحبى در صورتى كه عذر و ضرورت ايجاب كند قطع آن بطور مطلق جايز است چه قبل از اكمال چهار شوط و چه بعد از آن ، لذا بعد از قطع بناء بر آن گذاشته و دنباله آن را باتمام رساند .
ولى در صورتى كه بدون عذر آن را قطع كرده باشد اگر قبل از اكمال چهار شوط باشد طواف را بايد از نو شروع نمايد .
اما مرحوم مصنف در كتاب دروس فرموده در طواف نافله بعد از قطع بناء به آنچه بجاى آورده گذارده و بقيّهاش را انجام دهد چه قبل از چهار شوط آن را قطع نموده و چه بعد ، بواسطه عذر بوده يا بدون عذر قطع كرده باشد .
قوله : فلو قطع لدونها : لام به معناى ( عند ) و ضمير به ( اربعة اشوط ) عائد است .
قوله : بطل مطلقا : چه بواسطه ضرورت و چه به غير آن قوله : لا مطلقا : يعنى نه بطور مطلق اگرچه به غير امور مذكوره باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 333
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٣