كسر همزه و خاء گياهى است با شاخههاى باريك و برگهاى ريز و سرخ يا زرد كه داراى بوى تندى است ) .
و قيصوم ( بفتح قاف و ضمّ صاد گياهى است خوشبو ) .
البته مستثناء بودن اين گياه مشروط به اين است كه داخل در صنف ريحان باشند و در غير اين صورت دليلى بر عدم تحريم آنها در دست نيست .
متن :
و نبه بالإطلاق على خلاف الشيخ حيث خصه بأربعة : المسك و العنبر و الزعفران و الورس و في قول آخر له بستة بإضافة العود و الكافور إليها . و يستثنى من الطيب خلوق الكعبة و العطر في المسعى .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
اينكه مصنف ( ره ) فرمود مطلق طيب حرامست نظرش در اين اطلاق به مرحوم شيخ مىباشد كه حرمت را منحصرا در چهار گياه فرموده يعنى مشك ، عنبر ، زعفران و ورس ( بفتح واو و سكون راء ) و آن گياهى است كه بيشتر در يمن مىرود و از آن در صنعت رنگرزى استفاده مىنمايند .
و در بعضى از كلماتش دو گياه ديگر را به آنها اضافه نموده يعنى عود و كافور .
لازم به يادآورى است از حرمت استشمام طيب خلوق الكعبه ( مركبى است از گياهان خوشبو همچون زعفران و نظير آنكه پردهها و جوانب كعبه را با آن معطر مىكنند ) و عطر در سعى بين صفا و مروه استثناء شده است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 292
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٢