مستحب است حاج تا ظهر روز نهم تلبيه را بگويد و بعد از آن ترك كند ولى كسى كه عمره مفرده بجاى مىآورد تا وقتى بگويد كه داخل حرم نشده پس بعد از آن قطع كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در صورتى بر معتمر مزبور مستحب است كه تلبيه را در وقت دخول بحرم قطع كند كه از يكى از مواقيت محرم شده باشد ولى اگر به جهت عمره منظور از مكه بخارج حرم رهسپار شد تا مادامى مستحب است به گفتن تلبيه مبادرت كند كه خانههاى مكه را مشاهده مىكند و پس از مخفى شدن بيوت او نيز تلبيه را ترك نمايد .
و سرّ اين تفصيلى كه در معتمر داديم اين است كه در صورت دوم نيز اگر بر وى مستحب باشد تا دخول حرم تلبيه گويد و پس از آن قطعش نمايد به لحاظ اينكه بين اول حرم شريف تا موضع احرام مسافتى نمىباشد مقدار گفتن تلبيه خيلى ناچيز است فلذا براى ازدياد مسافت و گفتن تلبيه بيشتر گفتيم در اين صورت وقتى تلبيه را قطع كند كه از حرم خارج شده و بيوت از نظرش پنهان شوند .
قوله : ان كان احرم بها : ضمير به عمره مفرده راجع است چنانچه ضمير [ قد خرج لها ] نيز به آن عائد است .
متن :
و الاشتراط قبل نية الإحرام متصلا بها بأن يحله حيث حبسه . و لفظه المروي : " اللهم إني أريد التمتع بالعمرة إلى الحج على كتابك و سنة نبيك صلى اللَّه عليه و آله ، فإن عرض لي شيء يحبسني فحلني حيث حبستني لقدرك الذي قدرت علي اللهم إن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 276
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٦