قوله : و قيل بل يتعين منه : قائل مرحوم محقق و علامه حلّى مىباشند .
قوله : لتفسير ذى الحليفة به : ضمير [ به ] به مسجد الشجره راجع است .
قوله : و هو جامع بينها : ضمير [ هو ] به افضل بودن احرام از مسجد الشجره راجعست و ضمير [ بينها ] باخبار عود مىكند و مقصود از اين عبارت اين است كه در بعضى اخبار ميقات براى اهل مدينه را ذو الحليفه قرار داده و در بعضى ديگر مسجد الشجره را تعيين نموده جمع بين اين اخبار به اين استكه احرام از مسجد الشجره را حمل بر افضل نمائيم چه آنكه در اصول مقرر است اگر دو خبر و دو دليل موضوعى را اثبات كردند با اين فرق كه يكى اقل الفردين را موضوع قرار داده و ديگرى اكثر از آن دو را چون هردو مثبت هستند قاعده اين است كه اقل را حمل بر افضل الفردين مىكنند در حالى كه اگر خبرين يكى مثبت و ديگرى نافى بود لازم بود حمل مطلق بر مقيد شود مثلا در دليلى آمده اكرم العالم و دليل ديگر مىگويد اكرم هاشميا يا عالم هاشميا قانون اصولى اين استكه بگوئيم اكرام مطلق عالم مبرء ذمّه است اگرچه اكرام به عالم هاشمى افضل است ولى اگر دليل دوم به اين نحو بود لا تكرم غير الهاشمى واجب بود اطلاق ( العالم ) در دليل اول را بقرينه دليل دوم حمل بر خصوص هاشمى نمود .
متن :
و الجحفة و هي في الأصل مدينة أجحف بها السيل ، على ثلاث مراحل من مكة للشام و هي الآن لأهل مصر .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 236
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٦