فرسخ يعنى شش ميل است بنابراين دو بريد معادل با چهار فرسخ يعنى 12 ميل مىشود ) بيشتر است و آن داراى سه قسمت اول و وسط و آخر است .
قسمت اول آن كه بنام مسلخ معروف است ابتداء آن از جانب عراق بوده و افضل بقاع اين وادى است و احرام از آن ارجح از ساير مواضع آن مىباشد .
و در روايتى چنين آمد كه اول وادى عقيق نزديك مسلخ در شش ميلى يعنى دو فرسخى عراق است و سپس مرحوم شارح بتحقيق در اطراف ضبط كلمه ( مسلخ ) پرداخته و مىفرماين :
در ضبط اين كلمه كه آيا با حاء مهمله است يا با خاء معجمه كلامى كه مورد اعتماد باشد در دست نيست :
بعضى از فقهاء ( مقصود فخر المحققين و فاضل مقداد است ) آن را با سين و حاء دانسته و فرمودهاند جمع آن مسالح يعنى مواضع عاليه است .
و برخى ديگر آن را با سين و خاء نقطهدار دانسته به معناى كندن لباس و چون گروه حاج لباسهاى مرسوم خود را در آنجا از تن بدرمىآورند به اين نام موسوم شده .
و اما قسمت دوم آن كه بنام غمره ( با غين و راء ) مشهور است وسط وادى بوده و بعد از مسلح افضل نواحى ديگر اين وادى مىباشد .
و اما قسمت سوم باسم ذات عرق ( با عين مكسوره و راء ساكنه ) كه آخر اين وادى به طرف سرزمين مغرب است و فاصله آن از مكه به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 239
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٩