چه آنكه مقتضى كلمه ( اقرب ) اين است كه طرفين اضافه بايد با هم مغاير باشند لذا نسبت به عرفات كه با منازل در مكه تغاير دارد اين اطلاق صحيح است ولى منازل در مكه چون با مكه متحد هستند استعمال مزبور چندان حسن نداشته بلكه مىتوان آن را غلط دانست زيرا مثل اين است كه گفته باشيم :
اگر فاصله مكه تا مكه از ميقات نزديكتر بود از مكه محرم شوند .
قوله : اقرب من الميقات اليها : ضمير به عرفات راجعست قوله : لاقتضائها المغايرة بينهما : ضمير در [ لاقتضائها ] به [ اقربية ] و در [ بينهما ] به مكه و منزل راجعست .
متن :
و لو كان المنزل مساويا للميقات أحرم منه ، و لو كان مجاورا بمكة قبل مضي سنتين خرج إلى أحد المواقيت ، و بعدهما يساوي أهلها .
شرح فارسى :
مرحوم شارح در اين فقره از عبارت به دو فرع اشاره مىفرماين :
1 - اگر فاصله منزل تا عرفات با مسافت ميقات تا عرفات مساوى باشد بايد از ميقات محرم شوند .
2 - اگر شخصى كه از اهل آفاق بوده و حج تمتع بر او لازمست در مكه مجاور شد در صورتى كه قبل از اقامت دو سال بخواهد حج واجب بجاى آورد حكمش مانند غير مجاورين بوده و لازمست حج تمتع بجاى آورد بنابراين براى احرام عمرهاش بايد بيكى از مواقيت رفته و از آنجا محرم شود ولى بعد از دو سال اقامت همچون اهل مكه حج افراد بجاى آورده و در محل عقد احرامش تفاصيل گذشته جاريست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 183
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٣