قوله : لكن قلّ من ذكره : ضمير منصوبى در [ ذكره ] به عكس راجع مىباشد .
متن :
( و لا المرأة و العبد ) ، بل مطلق المملوك ، ( بدون إذن الزوج و المالك ، و لا الولد . ) و إن نزل ، ( بدون إذن الوالد ) و إن علا ، و يحتمل اختصاصه بالأدنى فإن صام أحدهم بدون إذن كره .
شرح فارسى :
[ حرمت روزه فرزند و زوجه و بنده بدون اذن پدر و شوهر و مولى ]
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و نيز زن بدون اجازه شوهر و عبد بدون رضاى مولا و فرزند به غير اذن پدر روزه نگيرند .
مرحوم شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از ( ولد ) تنها ولد صلبى نيست بلكه نوه و نبيره و نتيجه را نيز شامل مىشود چنانچه منظور از ( والد ) فقط پدر نمىباشد بلكه جدّ و پدر جدّ نيز مراد است .
و محتمل است كه حكم فقط به والد ادنى ( پدر ) اختصاص داشته باشد و بهر تقدير اگر هركدام بدون اجازه مذكورين روزه بگيرند عمل مكروهى مرتكب شدهاند .
قوله : و ان نزل : يعنى ولد ولد كه نوه بوده يا ولد نوه كه نبيره باشد .
قوله : و ان علا : ضمير مستتر در [ علا ] به والد راجع است همچون جدّ و پدر جدّ كه جدّ اعلى است .
قوله : و يحتمل اختصاصه : يعنى اختصاص الحكم .
قوله : فان صام احدهم بدون اذن كره : ضمير در [ احدهم ]