قوله : و هو المروىّ : ضمير [ هو ] بقول سوّم راجعست .
قوله : فالعمل به متعيّن : ضمير در [ به ] بقول سوّم عود مىكند .
متن :
( و لو ثلم النصاب قبل ) تمام ( الحول ) و لو بلحظة ( فلا شيء ) لفقد الشرائط ، ( و لو فر به ) من الزكاة على الأقوى ، و ما فاته به من الخير أعظم مما أحرزه من المال ، كما ورد في الخبر .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
اگر قبل از تمام شدن سال به نصاب خللى وارد شود حقّى به صاحب مال تعلّق نمىگيرد اگرچه اين خلل را خود صاحب مالك به منظور فرار كردن از دادن زكات ايجاد نموده باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر قبل از تمام شدن سال و لو يك لحظه مانده باشد به نصاب خللى وارد شود مثل اينكه يكى از حيوانات تلف شد و بدين وسيله تعداد رؤس از حدّ وجوب كمتر شد در اينجا وجوب زكات ساقط مىشود چه آنكه فقدان شرط موجب فقدان مشروط است .
ناگفته نماند كه حكم مزبور تنها در مواردى كه حادثه تلف قهرى و غير اختيارى باشد نيست بلكه حتّى اگر صاحب حيوانات براى فرار از زكات دادن يك لحظه به انقضاء سال يكى از آنها را ذبح نمود اينحكم جارى است منتهى همانطورى كه در خبر وارد شده خير و فضيلتى كه از دست وى رفته بمراتب بيشتر از آن مال جزئى و ناقابلى است كه حفظش نموده مؤلف گويد :
خبر نامبرده را مرحوم صاحب وسائل در ج 6 ص 111 به اين شرح نقل فرموده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 65
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٥