تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : از مقدار نصابى كه معيّن شده هرچه تعداد رؤس انعام كمتر باشد از نظر زكات مورد عفو بوده و به آن حقّى تعلّق نمىگيرد . شارح ( ره ) مىفرماين : مثلا بين نصاب اوّل و دوّم تعدادى كه قرار گرفته تا به نصاب دوّم برسد معفو است چنانچه تعداد رؤسيكه قبل از نصاب اوّل هستند همين حكم را دارند . مؤلف گويد : بنابراين كسى كه مالك 4 رأس شتر باشد هيچ حقّى بر او واجب نيست و اگر مالك 9 رأس شتر باشد فقط همان يك گوسفنديكه در نصاب اوّل بر او واجب است بايد بدهد و 4 رأس از شتران معفو مىباشند و نيز 9 رأس گاوى كه بين نصاب اوّل و دوّم و 18 رأسى كه بعد از آنست تمام معفو هستند چنانچه 80 رأس گوسفندى كه بين نصاب اوّل و دوّم قرار گرفته همين‌طور مىباشند . شارح ( ره ) مىفرماين : معناى عفو اينست كه به مقدار زيادى تا مادامى كه بحدّ مخصوصى نرسد وجوب تعلّق نمىگيرد بنابراين بعد از گذشتن سالى كه معتبر است اگر از آن چيزى تلف شد موجب سقوط زكات نمىشود بخلاف تلف بعضى از نصاب كه در صورتى كه مستند به تفريط نباشد از زكات به همان نسبت تالف كم مىشود . شرح و توضيح در حيوانات سه‌گانه‌اى كه متعلّق زكات هستند آحاديكه جزء نصاب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 47 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى