منصوبى در [ رواه ] به حكم مزبور يعنى اختصاص دادن زكات انعام را به متجمّل راجعست .
قوله : اجل الامرين عند النّاس : مقصود از [ اجل الامرين ] انعام ثلاثه است .
متن :
( و إيصالها إلى المستحيي من قبولها هدية ) ، و احتسابها عليه بعد وصولها إلى يده ، أو يد وكيله ، مع بقاء عينها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و شايسته است به كسانى كه از قبول زكات شرم و حياء دارند مالرا بعنوان هديه و تعارفى بفرستند و بعد از رسيدن بدستشان يا وكيلشان در خفاء از بابت زكات حساب كنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مشروط به اينكه تا زمان محاسبه عين مال باقى باشد و در غير اين صورت محاسبه مبرء ذمّه نيست .
قوله : و ايصالها الى المستحيى من قبولها : ضمير در [ ايصالها ] به زكات راجعست چنانچه ضمير در [ قبولها ] نيز همينطور مىباشد .
قوله : و احتسابها عليه : ضمير در [ احتسابها ] به زكات و در [ عليه ] به المستحيى عود مىكند .
قوله : بعد وصولها الى يده او يد وكيله : ضمير در [ وصولها ] به زكات و در [ يده ] و [ وكيله ] به مستحيى راجعست .
قوله : مع بقاء عينها : يعنى عين زكات .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 196
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٦