يكى ديگر از امورى كه در شرائط امام جماعت معتبر است و حقّش بود كه مرحوم مصنّف آن را بفرمايند ولى از آن نامى نبرده اين است كه امام جماعت بايد از طريق نامشروع و زناء متولّد نشده باشد چه آنكه اين امراتّفاق و اجماع بر اعتبارش است چنانچه مرحوم مصنّف در كتاب ذكرى اين اجماع را ادّعاء فرموده در نتيجه بايد گفت امامت ولد زنا باطل است اگر چه عادل باشد .
امّا ولد شبهه و كسى كه در عرف مشهور به ولد زنا است ولى شرعا محقّق و ثابت نيست امامتشان بدون اشكال و صحيح است .
4 - ذكوريّت :
اگر مأموم مذكر يا خنثى باشد لازمست امام نيز مذكّر باشد ، امّا در صورت مؤنّث بودن مأموم ايرادى ندارد كه امام نيز مؤنّث باشد .
فلذا اگر مأموم مذكّر يا خنثى باشد امامت زن مشروع و جايز نيست چنانچه خنثى نيز امامتش براى غير زن جايز نمىباشد حتّى براى خنثى ، زيرا ممكن است وى مؤنث بوده و مأموم مذكّر باشد .
قوله : الّا ان يؤمّ مثله : ضمير در [ يؤمّ ] به غير بالغ راجعست چنانچه ضمير در [ مثله ] نيز چنين است .
قوله : و هو يتمّ مع كون صلوته : ضمير [ هو ] به كلام مصنّف در دروس راجع بوده و ضمير در [ صلوته ] به غير بالغ راجعست .
قوله : و ان كان عرض له الجنون : ضمير در [ له ] به امام جماعت راجعست .
قوله : فى غيرها : يعنى فى غير الصّلوة .
قوله : هى القيام : ضمير مؤنّث به [ الّتى ] راجعست كه صفت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 432
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٢