است بخلاف اينكه عكس آن را بگوئيم زيرا كه تفاوت فاحش مىشود چه آنكه جماعت اوّلى با نيّت و تكبيرة الاحرام مجموعا هشت ركن را با امام درك كرده ولى جماعت دوّم فقط سه ركن را با او ادراك مىكنند .
ب : هردو ادراك قرائت هم را مىنمايند بر خلاف صورت عكس .
قوله : مخيّرا فى ذلك : مشاراليه [ ذلك ] كيفيّت مزبور در نماز مغرب مىباشد .
قوله : تخصيص الاولى بالاولى : مقصود از [ الاولى ] جماعت اوّل بوده و از [ بالاولى ] ركعت اوّل مىباشد .
قوله : و الثّانية بالباقى : مقصود از [ الثّانية ] جماعت دوّمست .
قوله : ليلة الهرير : كلمه [ هرير ] به معناى زوزه سگ است و ليلة الهرير عبارتست از شب تاريخى كه در آن شب بين اصحاب مولانا امير المؤمنين عليه السّلام و سپاه معاوية عليه اللّعنة جنگ سختى واقع شد كه از سپاهيان معاويه صداهائى شبيه به زوزه سگ برخاسته ميشد .
قوله : و ليتقاربا فى ادراك الاركان : ضمير تثنيه در [ يتقاربا ] به دو جماعت راجعست .
قوله : و تكليف الثّانية بالجلوس للتّشهّد الاول الخ : تكليف الثّانية در عبارت شارح مبتداء و خبر آن جمله يندفع است و اين كلام اشاره است به جواب از دليل آن كسانى كه فرمودهاند افضل اين استكه به جماعت اوّلى دو ركعت را اختصاص داده و ركعت باقى مانده را به جماعت دوّم و حاصل دليل ايشان چنين است :
مرحوم علامه حلّى در كتاب قواعد فرموده :
افضل اين است كه به جماعت اوّل دو ركعت و به دوّم يك ركعت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 374
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٤