البتّه به منظور اينكه مخالفت كلّى با ايشان نكرده باشيم همانطوريكه مرحوم شيخ فرمود تأخير افضل و ارجح است ، ناگفته نماند كه فتواى به افضليّت تأخير همانطورى كه گفته شد از نظر عدم مخالفت كلّى با ايشان بوده و خود يك نوع سياست ادبى است و الّا بر افضليّت نيز دليلى نداشته بلكه دليل بر خلافش قائم است و آن ادلّه رجحان عبادت در اوّل وقت است نظير ( و سارعوا الى مغفرة من ربّكم يا و استبقوا الخيرات ) يا اوّل الوقت رضوان اللّه و آخره غفرانه و امثال اين ادلّه كه در سابق به شرطى از آنها اشاره شد .
قوله : من اوّل الوقت باطلاق الامر : مقصود از اطلاق امر ادلّه مشروعيّت و وجوب نماز است همچون آيات و اخبار :
امّا از آيات نظير آيه 78 از سورة الاسراء :
اقم الصّلوة لدلوك الشّمس الى غسق الّليل ، [ به پا دار نماز را از زوال خورشيد تا تاريكى شب ] .
و امّا از اخبار مانند خبرى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 3 ص 116 چنين نقل مىفرمايد 6 محمّد بن يعقوب ، از عبد اللّه بن جبله ، از ذريح ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : اتى جبرئيل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فاعلمه مواقيت الصّلوة فقال : صلّ الفجر حين ينشقّ الفجر و صلّ الاولى ، اذا زالت الشّمس و صلّ العصر بعيدها و صلّ المغرب اذا سقط القرص و صلّ العتمة اذا غاب الشّفق ، ثمّ اتاه من الغد فقال : أسفر بالفجر فاسفر ثمّ اخّر الظّهر حين كان الوقت الّذى صلّى فيه العصر و صلّى العصر بعيدها و صلّى المغرب قبل سقوط الشّفق و صلّى العتمة حين ذهب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 334
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٤