مؤلف گويد :
روايت مزبور را صاحب وسائل در ج 5 ص 317 به اين شرح نقل مىفرمايد :
محمّد بن يعقوب باسنادش ، از محمّد بن احمد بن يحيى ، از محمّد بن يحيى المعاذى ، از طيالسى ، از سيف بن عميرة ، از اسحق بن عمّار ، قال : قال ابو عبد اللّه عليه السّلام : اذا ذهب وهمك الى التّمام ابدا فى كلّ صلاة فاسجد سجدتين به غير ركوع أفهمت ؟ قلت : نعم .
مرحوم مصنّف بعد از نقل اين حديث مىفرمايد :
اين روايت را بايد بر استحباب سجدتين حمل نمود .
شارح ( ره ) مىفرمايد :
وجهى براى اين حمل نيست ، زيرا اوّلا امر حقيقت در وجوب بوده و از آن طرف اخبار معارضى در بين نيست تا بقرينه آنها اين خبر حمل بر ندب شود زيرا روايات ديگر نه اثبات سجود نموده و نه نفى آن را ، پس منافاتى بين آنها و خبر مذكور نيست .
ثانيا اين حديث با نقص احتمالى كه قائم است تهافت ندارد چه آنكه ظنّ به تمام بودن نماز مانع از احتمال نقص نيست بخلاف ظنّ به نقصان كه با بودن آن مىتوان حكم به اكمال و اضافه نمودن يكركعت ديگر كرد .
بلى تنها امرى كه قادح در اين روايت است ضعف سند آن بوده كه بدين وسيله مىشود آن را طرح نمود .
قوله : و لا نصّ عليهما : ضمير تثنيه در [ عليها ] به دو سجده راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 275
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٥