[ اطلاقه ] به يوم راجع بوده و مقصود از [ ما ] زمان مىباشد كه از روز و شب اعم است .
قوله : و شبهه : يعنى شبه نذر همچون قسم و عهد .
قوله : فيما عدا الاولى : مقصود از [ الاولى ] يوميّه مىباشد .
قوله : و الموصوف فيها : ضمير در [ فيها ] به اولى راجعست .
متن :
و عدها سبعة أسد مما صنع من قبله حيث عدوها تسعة : يجعل الآيات ثلاثا بالكسوفين .
شرح فارسى :
مؤلف گويد :
بعضى از فقهائى كه قبل از مصنف ( ره ) ميزيستند نمازهاى واجب را نهتا شمردهاند همچون مرحوم علامه در قواعد كه ميفرمايد :
نمازهاى واجب نهتا است : فرائض يوميّه ، جمعه ، عيدان ، كسوف ، زلزله ، آيات ، طواف ، اموات ، منذور و شبه آن .
شارح ( ره ) مىفرماين :
تعداد نمازهاى واجب را هفتتا اگر قرار دهيم چنانچه مرحوم مصنّف در اينجا فرموده بهتر است از نهتا شمردن زيرا كسانى كه اين نمازها را نهتا فرمودهاند آيات را از كسوف و زلزله عليحده كرده و مجموع را سهتا قرار دادهاند و حال آنكه هرسه را يكى بايد محسوب كرد و قهرا در اين تقدير تعداد آنها هفتتا مىشود .
قوله : و عدّها سبعة : ضمير مؤنث بصلوات راجعست .
قوله : ممّا صنع من قبله : ضمير در [ قبله ] به مصنف ( ره ) راجع بوده و مراد از [ من موصوله ] مرحوم علامه حلّى و ديگران مىباشد .
قوله : حيث عدوّها تسعة : ضمير فاعلى جمعى در [ عدوّها ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 7
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧