قوله : لكنّه فى غيره اعتبر : ضمير در [ لكنّه ] به مصنّف ( ره ) و در [ غيره ] به اين كتاب راجعست .
قوله : استمراره الى آخره : ضمير در [ استمراره ] به قصد و در [ آخره ] به فعل راجعست .
قوله : و الاوّل أقوى : مقصود از [ الاوّل ] حضور القصد عند اوّل جزء من التّكبير مىباشد .
متن :
( و استدامة حكمها ) : بمعنى أن لا يحدث نية تنافيها ، و لو في بعض مميزات المنوي ( إلى الفراغ ) من الصلاة ، فلو نوى الخروج منها و لو في ثاني الحال قبله أو فعل بعض المنافيات كذلك أو الرياء و لو ببعض الأفعال ، و نحو ذلك بطلت .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
واجب است بعد از حصول نيّت حكم آن را تا آخر نماز مستدام بدارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از استدامه حكمى اين است كه نيّت مخالف با نماز نكند اگرچه با بعضى از مميّزات نماز منافات داشته باشد .
مثلا نيّت نماز ظهر واجب اداء نمود سپس در اثناء قصد نماز استحبابى كرد در اينجا نمازش باطل است .
البتّه در موارد خاصّى عدول از نماز اوّل به دوّم را تجويز فرمودهاند كه آنها هركدام دليل و مدرك خاصّى دارند كه مقصود در اينجا غير آن مواضع مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 374
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٤