9 - مبحث قرائت
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
بعد از تكبيرة الاحرام واجبست سوره ( فاتحة الكتاب ) و بعد از آن يك سوره كامل ديگرى خوانده شود مگر در صورت ضرورت .
شارح ( ره ) مىفرماين .
وجوب سوره كامل بنا برأى مشهور است و در مقابل جماعتى همچون مرحوم شيخ در نهايه و محقّق در معتبر تبعيض سوره را كافى دانسته و كمال آن را مستحب فرمودهاند .
سپس شارح ( ره ) براى ضرورت سه مثال ذكر مىفرماين به اين شرح : الف : وقت بقدرى ضيق باشد كه اگر سوره خوانده شود مقدارى از نماز در خارج وقت قرار مىيگرد .
ب : حاجتى پيش آمده كه در صورت خواندن سوره آن حاجت از وى فوت مىشود و فرض اين است كه فوت حاجت به حال وى مضرّ است .
ج : سورهاى بلد نيست و از تعلّم آن هم عاجز است .
كه در اين صور سوره ساقط بوده و لازم نيست بجاى آن اذكار ديگرى را بعنوان عوض بياورد .
قوله : يضرّ فوتها : يعنى فوت الحاجة .
قوله : و جهالة لها : ضمير در [ لها ] به سوره راجعست .
قوله : من غير تعويض عنها : ضمير در [ عنها ] بسوره راجع است .
متن :
هذا ( في ) الركعتين ( الأوليين ) سواء لم يكن غيرهما