الإقامة ) و إنما جعلهما من الكيفية خلافا للمشهور من جعلهما من المقدمات نظرا إلى مقارنة الإقامة لها غالبا ، لبطلانها بالكلام و نحوه بينها و بين الصلاة ، و كونها أحد الجزءين فكانا كالجزء المقارن كما دخلت النية فيها ، مع أنها خارجة عنها ، متقدمة عليها على التحقيق .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
فصل سوم مبحث كيفيت نماز خواندن
مستحبّ است قبل از اينكه شروع در خواندن نماز كنند ابتداء اذان و اقامه بگويند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مرحوم مصنّف اذان و اقامه را از جمله كيفيّات نماز قرار داد ولى مشهور اين دو را از مقدّمات دانستهاند پس عبارت متن در اينجا با رأى مشهور موافق نيست و بر خلاف التزام مصنف ( ره ) است .
وجه تعبير مصنّف ( ره ) :
اما وجه اينكه مصنّف چطور اين دو را از كيفيّات قرار داده آن است كه غالبا اقامه با نماز مقارن مىباشد فلذا اگر بين آن دو ( اقامه و نماز ) بواسطه صحبت يا امثال آن فاصله شود اقامه را باطل مىدانند و چون اقامه يكى از دو جزئى استكه مقارن بودن با نماز مختصّ به آن است لاجرم از باب علاقه مجاورت اذان را نيز