و يضرب عليها لتسع ، و روي لعشر ، و يتخير بين نية الوجوب و الندب . و المراد بالتمرين التعويد على أفعال المكلفين ، ليعتادها قبل البلوغ فلا يشق عليه بعده .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
فرع
مستحب است پسران نابالغ را در شش سالگى به نماز خواندن تمرين دهند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مصنف در كتاب بيان فرموده آنانرا در هفت سالگى تمرين دهند .
سپس چنين مىنگارند :
هردو مضمون روايت شده و در ذيل حديث دارد كه در نه سالگى وى را به جهت تأديب بزنند و در روايت ديگر آمده كه او را در ده سالگى بزنند .
البتّه طفل در نيّت نماز مخيّر است بين وجوب و ندب .
سپس مىفرمايد :
مقصود از تمرين اين است كه وى را بر افعال مكلّفين عادت دهند تا بعد از بلوغ اداء تكاليف بر وى شاق نشود .
قوله : و كلاهما مروى : اما روايت ستّ ، حديثى است كه صاحب وسائل در ج 3 ص 12 به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسين از صفوان از علاء از محمّد بن مسلم ، عن احدهما عليهما السّلام فى الصّبىّ متى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 302
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٢