معناى مجوّز بوده و مقصود از آن جوهر خليط كه نبات است مىباشد .
قوله : مع امتزاجه بغيره : ضمير در [ امتزاجه ] و [ بغيره ] به مسوّغ راجع مىباشند .
قوله : و انبثاث اجزائهما : كلمه [ انبثاث ] به معناى انتشار و پراكنده بودن است و ضمير در [ اجزائهما ] بمسوّغ و غير آن راجع است .
قوله : بحيث لا يتميّز : ضمير نائب فاعلى بمسوّغ راجعست .
قوله : و كون جمود النّورة يردّ اليها اسم الارض : ضمير در [ اليها ] به نوره راجعست .
قوله : فى غاية الضّعف : وجه ضعف آن است كه جمودت اعمّ است از صدق اسم ارض چه آنكه بسيار اشياء هستند كه جامد بوده ولى اسم ارض به آنها صادق نيست لذا صرف جمودت را نمىتوان علّت براى بازيافتن اسم ارض به آن قرار داد .
متن :
و على قوله رحمه اللَّه لو شك في جنس المتخذ منه - كما هو الأغلب - لم يصح السجود عليه ، للشك في حصول شرط الصحة . و بهذا ينسد باب السجود عليه غالبا ، و هو غير مسموع في مقابل النص و عمل الأصحاب .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرمايد :
بنا بفرموده مصنف ( ره ) كه در جواز سجده بر كاغذ شرط است از نبات اخذ شده باشد ، اگر در جنس كاغذ ترديد داشتيم كه آيا از نبات است يا از غير آن چنانچه غالبا اين ترديد و شك براى نوع افراد هست نبايد به آن بتوان سجده كرد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 268
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٨