استعلام حاله عند باب المسجد احتياطا للطهارة ، و التعهد أفصح من التعاهد ، لأنه يكون بين اثنين و المصنف تبع الرواية .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
6 - مستحب است وقتى به درب مسجد مىرسد قبل از داخل شدن كفش خود را وارسى كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و نيز آنچه همراهش هست از قبيل عصا و چوبدستى و اشباه اينها را استعلام و مورد دقّت قرار دهد زيرا احتياط مقتضى است حتى الامكان رعايت طهارت مسجد بشود .
سپس مىفرماين :
كلمه [ تعهّد ] از [ تعاهد ] فصيحتر است زيرا كلمه دوّمى بمقتضاى باب تفاعل بين دو نفر بايد باشد بخلاف كلمه اولى و چون در اينجا فعل دو طرف ندارد لاجرم بهتر بود مرحوم مصنف كلمه [ تعهّد ] را اختيار مىفرمود ولى وجه تعبير ايشان باينكلمه صرفا تبعيّت از روايت وارده در اينجا است .
مؤلف گويد :
انتقاد مرحوم شارح به نظر تمام نيست بلكه كلمه [ تعاهد ] در اينجا افصح از [ تعهّد ] مىباشد زيرا چون مقام احتياط در طهارت و رعايت نظافت مسجد است قرينه مقام مقتضى است كلمه مزبور بر سبيل مبالغه ذكر شده باشد يعنى شخص بقدرى دقت در استعلام حال كفش و مذكورات ديگر بكند و بحدّى چشم به آن بدوزد كه شىء مورد نظر گويا چشمدار شده و او نيز بوى بنگرد فلذا در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 210
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٠