قوله : استحباب ان لا تعلو عليه : ضمير در [ لا تعلو ] بمناره و در [ عليه ] به حائط راجعست .
قوله : فانّها اذا فارقته بالعلوّ : ضمير در [ فانّها ] و ضمير فاعلى در [ فارقته ] به مناره و ضمير مفعولى در آن به حائط راجعست .
قوله : فقد خرجت : ضمير فاعلى به مناره عود مىكند .
قوله : و هو مكروه : ضمير [ هو ] به خروج از معيت يا به معناى علوّ باشند .
متن :
( و تقديم الداخل ) إليها ( يمينه و الخارج ) منها ( يساره ) عكس الخلاء ، تشريفا لليمنى فيهما .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
5 - مستحب است كسى كه داخل مسجد مىشود پاى راست را گذاشته و وقتى از آن خارج مىشود با پاى چپ بيرون رود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
عكس بيت التّخليه چه آنكه شرافت عضو راست بر چپ مقتضى اين حكم است .
قوله : الدّاخل اليها يمينه : ضمير در [ اليها ] به مساجد و در [ يمينه ] به داخل راجعست .
قوله : و الخارج منها : يعنى من المساجد .
قوله : يساره : ضمير مجرورى به خارج راجعست .
قوله : تشريفا لليمنى فيهما : ضمير تثنيه در [ فيهما ] به مسجد و خلاء راجعست .
متن :
( و تعاهد نعله ) و ما يصحبه من عصا و شبهه : و هو
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 209
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٩