قال أبو عبد اللَّه الحذاء راوي الحديث
مر بي أبو عبد اللَّه عليه السلام في طريق مكة و قد سويت بأحجار مسجدا ، فقلت : جعلت فداك نرجو أن يكون هذا من ذاك فقال : نعم
شرح فارسى :
مؤلف گويد :
از اين عبارت ببعد مرحوم مصنّف احكامى را كه متعلّق به مسجد است بيان مىفرمايد كه در ذيل تشريح مىشود :
1 - مستحب است اتّخاذ و ساختن مساجد بلكه مستحب مؤكّد است چه آنكه در حديث وارد شده :
كسى كه مسجد بنا كند حقتعالى براى او در بهشت خانهاى بنا نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در بعضى اخبار چنين آمده : كسى كه مسجدى بنا كند به قدر لانه قطاة الخ .
مؤلف گويد :
روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 3 ص 486 نقل فرموده :
قوله : هو كمقعد ، الموضع الذى الخ : يعنى مفحص بر وزن مقعد مكانى است كه پرنده نامبرده آن را انتخاب نموده و با سينهاش آنجا را براى تخمگذارى نرم و هموار مىكند .
قوله : و التشبيه به مبالغة الخ : يعنى اينكه در روايت مسجد را به مفحص قطاة تشبيه فرمود از باب مبالغه در كوچكى است و مقصود اين است كه مسجد هرقدر كوچك و بىساز و برگ باشد ثواب مزبور برى بانى آن ثابت است اگرچه از مسجد بودن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 205
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٥