مؤلف گويد :
مخدع ( بضم ميم و كسر آن و فتح دال ) صندوقخانه و پستو را گويند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
معناى [ مسجد المرئة بيتها ] اين است كه نماز زن در خانهاش افضل است از اينكه از خانه خارج شده و به مسجد برود و ممكن است مقصود اين باشد كه زن در تحصيل ثواب احتياجى ندارد از خانهاش خارج شود و به مسجد رود زيرا نماز او در خانه بمثابه خواندن نماز در مسجد است .
البتّه جاى اين سؤال هست كه خانه او مثل مطلق مسجد است يعنى بمنزله اقل مساجد از حيث فضيلت است تا در عرض مسجد سوق باشد يا بگوئيم هرمسجدى را كه اراده نمود و سپس امتثالا لامر الشارع نرفت و در خانهاش نماز خواند بمنزله همان است پس قهرا باختلاف مراد ثواب نماز در خانه مختلف مىشود .
شارح ( ره ) احتمال دوّم را ترجيح داده و مىفرماين : از ظاهر عبارت معناى دوّم استفاده مىشود .
قوله : بحسب تفاوتها فى ذاتها او عوارضها : ضميرهاى مؤنث به مساجد راجعست .
قوله : و منه الكعبة : ضمير در [ منه ] به مسجد الحرام راجع است .
قوله : و زوايده الحادثة : معطوفست به [ الكعبة ] و ضمير مجرورى در [ زوايده ] به مسجد الحرام راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 203
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٣