أمّا مستدبر و كسى كه پشت به قبله نماز خوانده نمازش را بعد از كشف خطاء لازمست اعاده نمايد ولو بعد از وقت .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر شخص به طرفى نماز خوانده و بعد از اتمام معلوم شد قبله آن طرف نبوده حكمش اينستكه اگر انحراف از قبله كمتر از فاصله بين جنوب و هركدام از مشرق و مغرب باشد نماز صحيح بوده و اعاده آن لازم نيست اعم از اينكه جهتى را كه به آن نماز خوانده از طريق اجتهاد معيّن نموده يا از راه تقليد بدست آورده باشد يا مراعات و تحقيق را فراموش كرده و به طرفى به زعم اينكه قبله آن طرف است نماز خوانده .
و در صورتى كه انحرافش به قدر فاصله بين جنوب تا هركدام از راست و چپ ( مغرب و مشرق ) يعنى 90 درجه باشد لازمست در وقت نماز را اعاده كرده ولى در خارج وقت قضايش لازم نيست و اگر بعد از پايان نماز معلوم شد پشت به قبله نماز خوانده چه در وقت و چه در خارج آن اعاده واجب و لازم است .
سپس مىفرماين :
تفصيل مزبور را مشهور قائل شده و مدركشان جمع بين اخبار است كه دو دسته هستند :
اكثر آنها بطور مطلق و بدون تفصيل حكم به اعاده نماز در وقت نموده و پارهاى ديگر اعاده در وقت را بخصوص كسى نسبت داده كه مقدار انحرافش به قدر فاصله جنوب تا هركدام از مغرب و مشرق باشد ولى در حقّ كسى كه پشت به قبله نماز خوانده مطلقا اعاده را واجب نموده چه در وقت و چه در خارج لذا مشهور
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 161
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦١