بر قعود در نمازهاى نافله دارد اعم از آنكه نافله وتيره بوده يا غير آن باشد .
قوله : الجلوس ثابت فيهما : ضمير در [ فيهما ] به ركعتان راجع است .
قوله : لانّ الغرض منهما : ضمير در [ منهما ] به ركعتان راجع است .
قوله : واحدة : يعنى ركعة واحدة .
قوله : ليكمل بها : ضمير در [ بها ] به واحدة عود مينمايد .
قوله : و هو يحصل بالجلوس فيهما : ضمير [ هو ] به تكميل ضعف راجع بوده و ضمير در [ فيهما ] به ركعتان راجع است .
قوله : ثوابهما ركعة من قيام : ضمير در [ ثوابهما ] بركعتين ، راجع است .
قوله : بل هو افضل : ضمير [ هو ] به قيام راجعست .
قوله : للتصريح به فى بعض الاخبار : ضمير در [ به ] بأفضل راجع مىباشد .
مؤلف گويد :
مقصود از روايتى كه دلالت بر افضليّت قيام بر قعود در نماز وتيره دارد روايت صحيحى است كه صاحب وسائل در ج 3 صفحه 35 به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن الحسن از عثمان بن عيسى از ابن مسكان از سليمان بن خالد از مولانا ابيعبد اللّه عليه السلام قال : صلاة النّافلة ثمان ركعات حين تزول الشّمس قبل الظّهر و ستّ ركعات بعد الظّهر و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 14
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤