اين كتاب چنين فرموده :
و هى لغة النّزاهة من الادناس و شرعا استعمال طهور مشروط بالنّية لاباحة الصّلوة .
و قريب به همين عبارت را در كتاب بيان ذكر فرموده است .
متن :
أو ينتقض في طرده بالغسل المندوب ، و الوضوء غير الرافع منه ، و التيمم بدلا منهما إن قيل به .
اشكال مرحوم شارح به تعريف
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
يا به تعريف مزبور اشكال ديگر وارد است و آن اينكه : تعريف ياد شده مانع از اغيار نيست چه آنكه غسل مستحبّى و و وضوء غير رافع از حدث و تيمّم بدل از ايندو اگر مشروعيّتش را قبول كنيم داخل در تعريف مىشوند با اينك اصطلاحا طهارت نيستند .
قوله : او ينتقض : عطف است به [ انّ المراد منها الخ ] .
قوله : فى طرده : يعنى تعريف مانع از اغيار نيست چه آنكه امورى در تعريف داخل مىشوند كه از مصاديق طهارت نيستند چنانچه شرح آنها ذيلا خواهد آمد .
پس كلمه [ طرد ] به معناى منع بوده و ضمير مجرورى آن به تعريف راجع است .
قوله : بالغسل المندوب : نظير غسل جمعه و غسل توبه و غسل زيارت و اغسال ليالى رمضان و غيره كه بعقيده مشهور از علماء به اين اغسال طهارت حاصل نمىشود با اينكه تعريف شامل آنها مىگردد .