قوله : و هى لغة النّظافة : ضمير [ هى ] به طهارت راجعست قوله : و النّزاهة : كلمه [ نزاهت ] همچون [ نظافت ] است لفظا و معنا .
مؤلّف گويد :
از كلام اهل لغت اينطور استفاده مىشود كه هردو كلمه [ نظافت ] و [ نزاهت ] مصدر بوده ولى [ نظافت ] در زدودن قذارات و آلودگيهاى ظاهرى استعمال شده ولى [ نزاهت ] در مورد دور بودن از مكروهات و ناپسنديها به كار مىرود .
قوله : من الادناس : كلمه [ ادناس ] جمع [ دنس ] بفتح دال و نون به معناى چركى و پليدى مىباشد اعم از پليديهاى ظاهرى كه از آن در لسان شرع به نجاست تعبير نموده و آلودگيها و خبائث معنوى همچون انحرافات اعتقادى و اخلاقى .
قوله : بناء على ثبوت الحقائق الشرعيّة : يعنى تعبير مرحوم مصنف به [ شرعا ] مبنى است بر تصديق ثبوت حقيقت شرعيّه ، چنانچه بسيارى از فقهاء عظام رضوان اللّه عليهم اجمعين به آن قائلند ولى در صورتى كه آن را نپذيريم اين تعبير به [ عرفا ] يا [ متشرعا ] بايد مبدلّ شود .
قوله : مشروطا بالنيّة : مقصود از [ نيّت ] قربت مىباشد .
بنابراين ، تعريف طهارت از نظر مصنف عليه الرحمة اين مىشود كه :
طهارت عبارت است از اينكه آب و خاك را به قصد قربت استعمال نمايند .
استعمال آب در وضوء و غسل و خاك در مورد تيمّم .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 5
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥