اين حكم صرفا در حقّ امام جماعت و مصلّى منفرد است .
و سپس مىفرماين :
در مقابل اين رأى كه مشهور به آن معتقدند دو قول ديگر هست :
الف : قول شيخ ( ره ) در كتاب خلاف كه فرموده اگر ميّت مرد است مستحب است مصلّى نزد سر آن بايستد و اگر زن هست در نزد سينهاش .
ب : قول شيخ ( ره ) در كتاب استبصار كه عكس كتاب خلاف فرموده .
و اما خنثى در اينجا حكمش همچون زن مىباشد .
قوله : انّه يقف عند رأس الرّجل : ضمير در [ انّه ] به مصلّى راجعست .
قوله : و قوله فى الاستبصار : ضمير در [ قوله ] بشيخ طوسى راجعست .
قوله : انّه عند رأسها و صدره : ضمير در [ انّه ] به مصلّى و در [ رأسها ] به مرئه و در [ صدره ] به رجل عود مىكند .
قوله : و الخنثى هنا : مشار اليه [ هنا ] مبحث نماز ميّت است
متن :
« و الصلاة في » المواضع « المعتادة » لها ، للتبرك بها بكثرة من صلى فيها ، و لأن السامع بموته يقصدها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مستحب است نماز را در اماكن و مواضعى بخوانند كه مخصوص اين امر بناء كردهاند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حكمت آن دو چيز است :
1 - بواسطه كثرت نمازگزاران محل متبرّك است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 497
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٩٧