وى قرار بگيرد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
لازم است ميّت را مستلقى و به پشت بخوابانند و در مقابل مصلّى قرارش دهند بطوريكه بين مصلّى و ميّت فاصله و حاجبى نباشد مگر آنكه مأموم باشد كه در اين فرض همينقدر كه ميّت در مقابل امام واقع بوده و وى او را مشاهده كرده و مىنگرد كفايت مىنمايد .
سپس مىفرماين :
و در اين گونه از نمازها كه به جماعت خوانده مىشود فاصلهايكه بين مصلّى و ميّت بواسطه مأمومى مثل خودش حاصل مىشود معفّو و مغتفر مىباشد .
و بعد مىفرماين :
و نيز لازم است مصلّى از ميّت فاصله زيادى نداشته باشد كه عرفا او را نسبت به ميّت بعيد بخوانند .
فرع
در لزوم ستر عورت بر مصلّى و طهارت بدن و لباسش از خبث دو احتمال است :
1 - بگوئيم شرط هست زيرا نماز ميّت نيز مانند نمازهاى ديگر بوده قهرا آنچه در آنها شرط است در آن نيز لازم مىباشد .
2 - بگوئيم نماز ميّت در حقيقت نماز نيست بلكه مجرّد دعا است فلذا فاتحة الكتاب ندارد بنابراين دليل بر اشتراط ايندو امر در دست نيست .
قوله : مستلقيا على ظهره : اين عبارت معنايش همان
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 480
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٠