تساوى ايندو احتمال و عدم ترجيح هيچيك بر ديگرى سبب شده كه مصنف ( ره ) در كتاب ذكرى توقف نموده و به هيچ طرف مايل نشود .
قوله : و واجبها القيام : ضمير مجرورى در [ واجبها ] به صلوة راجعست .
قوله : فلو عجز عنه صلّى بحسب المكنة : ضمير فاعلى در [ عجز ] و [ صلّى ] به مصلّى راجع بوده و در [ عنه ] بقيام عود مىكند .
قوله : عن القادر بصلوة العاجز نظر : معناى [ نظر ] وجود دو احتمال است به شرطى كه گذشت .
قوله : من صدق الصّلوة الصحيحة عليه : ضمير در [ عليه ] به مأتى به عاجز راجعست و اين عبارت اشاره است بدليل اجزاء .
قوله : و من نقصها مع القدرة : ضمير در [ نقصها ] بصلوة عاجز راجع بوده و اين عبارت اشاره است به دليل عدم اجزاء .
قوله : لذلك : مشار اليه [ ذلك ] وجود دو احتمال مىباشد .
متن :
« و استقبال » المصلي « القبلة و جعل رأس الميت إلى يمين المصلي » مستلقيا على ظهره بين يديه ، إلا أن يكون مأموما فيكفي كونه بين يدي الإمام و مشاهدته له .
و تغتفر الحيلولة بمأموم مثله ، و عدم تباعده عنه بالمعتد به عرفا . و في اعتبار ستر عورة المصلي و طهارته من الخبث في ثوبه و بدنه وجهان .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
2 - مصلّى واجب است رو به قبله بايستد .
3 - ميّت را بطورى در مقابلش بگذارد كه سر ميّت به طرف راست
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 479
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧٩