تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 52

مساهمون:

صمقدمه ٥٢
فقال : " رجوت أن يحمد في السماء و الأرض " و قد حقق اللَّه رجاءه ترجمه مرحوم شارح مىفرماين : و كلمه [ محمّد ] علم منقول از اسم مفعول مضاعف مىباشد و آن اسم و علم براى پيامبر ما صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد كه بواسطه الهام الهى اين نام براى حضرتش تعيين گرديده و نيز در تسميه ايشان به اين نام تفألّ زده شده كه بواسطه كثرت خصال و عدّت صفات حميده‌اى كه در آن وجود مبارك بوده از ناحيه خلائق حمد كثيرى براى حضرتش بجاى آورده مىشود . به جدّ بزرگوار حضرتش يعنى حضرت عبد المطّلب عليه السلام كه در روز هفتم از ولايت آن سرور بواسطه در حيات نبودن پدر گراميش يعنى حضرت عبد اللّه عليه السلام امر نامگذارى را متصدّى شده و مباشرتا اين اسم را براى آن وجود مبارك انتخاب نمودند گفته شد : بچه مناسبت نام فرزندت را محمّد گذاردى و حال آنكه در بين اسامى آباء و طائفه شما چنين اسمى وجود ندارد ؟ حضرت فرمودند : اميدم آنست كه در زمين و آسمان مورد حمد و ستايش قرار گيرد و اين اميد را خداوند متعال محقّق و ثابت قرار داد . شرح قوله : من اسم مفعول المضعّف : يعنى اسم مفعول از باب تفعيل است . قوله : سمّى به نبيّنا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : ضمير مجرورى در [ به ] به لفظ [ محمّد ] راجعست . قوله : و تفألا بانّه يكثر حمد الخلق له : ضمير در [ بانّه ] به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 52 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى