خونى كه موجب اين اغسال است از وى خارج شود اگرچه خروج خون در غير اوقات نمازها باشد البته مشروط به اينكه بعد از آن غسل نكرده باشد پس اگر زنى تا بعد از نماز ظهرين استحاضه متوسطه بود و سپس در عصر كثيره شد و قبل از خواندن نماز عشائين بمتوسطه و يا به قليله برگشت در صورتى كه همان عصر غسل نموده باشد ديگر براى عشائين لازم نيست غسل كند ولى در غير اين صورت غسل بر او واجب و فرض مىباشد چنانچه خبر صحّاف بر آن دلالت دارد .
ولى برخى از فقهاء فرمودهاند :
وقت نماز معتبر بوده و كثيره يا متوسطه شدن در غير وقت نماز اثرى ندارد .
ولى براى اين قول شاهدى وجود ندارد .
قوله : انّما يجب الغسل فى هذه الاحوال : مقصود احوال سهگانه قليله و متوسطه و كثيره مىباشد .
قوله : الموجب له : ضمير در [ له ] به غسل راجعست .
قوله : و ان كان فى غير وقتها : يعنى غير وقت الصّلوة .
قوله : اذا لم تكن قد اغتسلت له : ضميرهاى مؤنث به زن مستحاضه راجع بوده و ضمير مجرورى در [ له ] به دم عود مىنمايد .
قوله : بعده : يعنى بعد الدّم .
قوله : كما يدلّ عليه خبر الصّحاف : و آن روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل در جلد 2 ص 606 به اين شرح نقل مىكند :
از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از حسن بن محبوب از حسين بن نعيم الصّحاف از مولانا الصّادق عليه السلام قال :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 372
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٢