متن :
« و متى أمكن كونه » أي الدم « حيضا » بحسب حال المرأة بأن تكون بالغة غير يائسة ، و مدته : بأن لا ينقص عن ثلاثة و لا يزيد عن عشرة ، و دوامه كتوالي الثلاثة ، و وصفه كالقوي مع التمييز و محله كالجانب إن اعتبرناه ، و نحو ذلك « حكم به » .
3 - شرح قاعده امكان
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و هرخونى كه امكان حيض بودن را داشته باشد محكوم به حيض است .
مؤلف گويد :
قبل از ترجمه و شرح عبارات شارح ( ره ) مناسب ديدم از خارج قاعده امكان تشريح شده و سپس به عبارت كتاب بپردازيم :
هرخونى كه از زن خارج شود و امكان حيض بودن را داشته باشد از نظر مشهور حيض است بلكه فاضلان ( رهما ) در معتبر و منتهى و نهاية ادّعاى اجماع بر آن نمودهاند البتّه تحقّق اين احتمال بر طبق فرموده مرحوم شارح به پنج چيز است كه ذيلا تشريح مىشود :
1 - بحسب حال زن و مقصود از آن اين است كه وى بالغه و غير يائسه باشد زيرا در غير اين صورت اساسا احتمال تحيّض در او نميباشد .
2 - مدّت جريان يعنى از سه روز كمتر نبوده و از ده روز نيز زائد نباشد .
3 - دوام جريان يعنى سه روز متواليا باشد اگرچه بعد از آن چنين نباشد .