2 - رنگ آن سياه يا سرخ مىباشد .
3 - داراى حرارت و در وقت خروج با سوزش مىباشد .
4 - با قوت و جهش غالبا خارج مىگردد .
شارح ( ره ) در ذيل [ متوالية ] مىفرماين :
بنابراين اگر ظرف ده روز سه روز خون به طور غير متوالى از زن خارج شود بنابر اصح اقوال حيض نمىباشد بلكه الزاما طبق فرموده مشهور بايد سه روز پشت سر هم باشد .
و در دنباله [ و اكثره عشرة ايّام ] چنين مىنويسد :
بنابراين آنچه از ده روز تجاوز كند باجماع علماء حيض نيست چه آنكه اكثر خون حيض ده روز مىباشد .
و سپس بعد از [ عند خروجه غالبا ] مىفرماين :
مرحوم مصنف علائم مذكور را مقيّد بغالب نموده و فرمودند :
اينكه گفته شد علامت خون حيض آنست كه سياه يا سرخ بوده و داراى حرارت و دفع مىباشد البته از نظر غالب اوقات مىباشد .
مقصود از اين قيد آنست كه خونى كه امكان حيض بودنش مىباشد در حيض داخل شود اگرچه واجد علائم ياد شده نباشد چنانچه شرح آن در عبارت بعدى انشاء اللّه خواهد آمد .
قوله : و اقلّه ثلاثة ايّام متوالية : ضمير مجرورى در [ اقلّه ] به حيض راجعست .
قوله : فلا يكفى كونها فى جملة عشرة : ضمير در [ كونها ] به [ ثلاثة ايّام ] راجعست .
قوله : على الاصح : در مقابل اينقول دو رأى ديگر مىباشد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 307
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٧