فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر جنبى كه بواسطه انزال جنابتش مىباشد پس از استبراء رطوبتى كه حالش مشتبه است ديد التفات نكند ولى اگر بدون استبراء آن را يافت وظيفهاش اينست كه غسل كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كسى كه به واسطه انزال منى جنب شده اگر بعد از جنابت بول كرد و در صورت عدم احتياج به بول تنها استبراء اجتهادى نمود و سپس غسل كرد و بعد از آن رطوبت مشتبهى از او خارج شد به آن اعتناء نكند به اين معنا كه طهارتش باقيست ولى در صورتى كه هيچكدام از دو استبراء ( بول و استبراء اجتهادى ) را نكرده باشد و اين حال بر وى عارض شود لازم است غسل كند چه آنكه رطوبت در اين فرض حكم منى را دارد و اگر بعد از جنابت استبراء از منى يعنى بول نمود لكن استبراء بول يعنى اجتهاد را نكرد و بعد از غسل رطوبت مشتبه ديد حكمش فقط گرفتن وضوء است و در صورتى كه شخص بعد از حصول جنابت با امكان بول تنها استبراء اجتهادى نمود و بعد غسل كرد و پس از آن رطوبت مشتبه ديد حكم وى با كسى كه اصلا استبراء نكرده يكى است يعنى بر وى غسل لازم است زيرا استبراء اجتهادى بدون بول كردن با امكان آن اثرى ندارد .
قوله : او الاجتهاد مع تعذّره : يعنى تعذّر بول و مقصود نداشتن بول مىباشد .
قوله : و لو وجده بعد البول : ضمير فاعلى در [ وجده ] به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 295
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٥