مشهور كه در اين صورت حكمش تداخل اسباب و استحباب دو مرتبه شستن است .
2 - بعضى نسبت به بعض ديگر كمتر است مثل اينكه از وى هم ريح خارج شده و هم بول نموده كه در اين صورت وقتى به اكثر عمل نمود اقل نيز در تحت اكثر مندك است .
قوله : تداخلت ان تساوت : ضميرهاى مؤنث به اسباب راجعند و مقصود از تساوى اسباب اين است كه براى هريك از آنها شستن دست قبل از وضوء بيك اندازه واجب باشد همچون بول و غائط كه در هردو مستحب است دست را دو بار بشويند .
قوله : و الا دخل الاقل تحت الاكثر : كلمه [ و الّا ] يعنى و اگر مساوى نباشند باكثر كه عمل شود اقل نيز در تحت آن داخل است چنانچه اگر شخصى محدث به حدث بول و ريح باشد چون در ريح يك بار و در بول دو بار شستن مستحب است بديهيست وقتى دو بار دست را شست و بوظيفه حدث بولى عمل نمود قهرا به تكليف حدث ريح نيز عمل شده است .
متن :
و ليكن الغسل « قبل إدخالهما الإناء » الذي يمكن الاغتراف منه لدفع النجاسة الوهمية ، أو تعبدا و لا يعتبر كون الماء قليلا ، لإطلاق النص ، خلافا للعلامة حيث اعتبره .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
استحباب غسل يدين پيش از داخل نمودن دستها در ظرف آب مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 214
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٤