و برخى در خواب و بول قائل به استحباب يك بار شدهاند چنانچه مرحوم مصنف در ذكرى چنين فرمودهاند و بعضى در تمام احداث يك بار را مستحب دانستهاند چنانچه مختار مرحوم مصنف در كتاب نفليّه همين بوده و تفصيل اوّل را بمشهور نسبت داده است .
و اقواى اقوال همان تفصيل منسوب به مشهور بوده كه در ابتداء اقوال ذكر شد .
قوله : من الزندين : كلمه [ زند ] بفتح زاء و سكون نون بند و مچ دست را گويند .
قوله : و قيل من الاولين مرّة : مقصود از [ اوّلين ] نوم و بول است .
قوله : و به قطع فى الذكرى : ضمير [ به ] به قول قيل راجع است .
قوله : و اختاره المصنف : ضمير منصوبى به استحباب يك بار در جميع راجعست .
قوله : و هو الاقوى : ضمير [ هو ] به تفصيل راجعست .
متن :
و لو اجتمعت الأسباب تداخلت إن تساوت ، و إلا دخل الأقل تحت الأكثر .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر شخصى محدث به چند حدث بود كه هركدام سبب استحباب شستن دست مىباشند مثل اينكه هم بول كرده و هم خواب نموده و هم تغوّط كرده در اينجا دو صورت پيش مىآيد :
1 - مقدار شستن در تمام مساوى است همچون مثال مزبور بعقيده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 213
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٣