باشد و در غير ايندو فرض مستحب است بين آنها هفت ذراع فاصله باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ بالوعه ] حفرهاى است كه در آن آب كشيده شده از چاه را مىريزند .
و كلمه [ صلبه ] بضم صاد و سكون لام بوده كه به معناى سخت و محكم است .
و منظور از تحت بودن قرار بالوعه از قرار چاه اين است كه بالوعه گودتر و عميقتر بوده بطوريكه ته آن پائينتر از ته چاه باشد .
و كلمه [ الّا ] يعنى و اگر اينطور نباشد يعنى زمين سست بوده و بالوعه از نظر قرار با چاه مساوى بوده يا بالاتر از آن واقع شده باشد .
و حاصل كلام آنكه :
مستحب است بين چاه و حفرهاى كه در آن آبهاى متنجّس چاه را مىريزند در صورتى كه اين دو در زمين سخت حفر شده باشند پنج ذراع فاصله باشد يا در غير اين صورت قرار حفره از چاه پائينتر باشد ولى اگر هيچ كدام از اين دو امر محقّق نبود يعنى زمين سست و قرار بالوعه با قرار چاه مساوى يا بالاتر از آن واقع بود مستحب است بين آن دو هفت ذراع فاصله شود و صور مسئله بنابراين شش مىباشد كه در ذيل تشريح مىگردد .
مستحب است در چهار صورت از صور ششگانه پنج ذراع فاصله شود و آن چهار مورد عبارتست از :
1 - زمين سخت و محكم بوده و قرار ( كف و ته ) بالوعه بالاتر از قرار
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 120
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٠