شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ متهمة ] آنست كه زن متّهم است باينكه از نجاسات و متنجّسات اجتناب نمىكند .
سپس مىفرماين :
مرحوم مصنف در كتاب بيان هرمتّهمى را در اين حكم بزن حائض ملحق نموده است و اين الحاق نيكو مىباشد .
قوله : بعدم التنزّه : يعنى عدم الاجتناب .
قوله : و الحق بها : ضمير مؤنث بزن حائض متهمه راجع است .
قوله : و هو حسن : ضمير [ هو ] به الحاق راجعست .
متن :
« و » سؤر « البغل و الحمار » و هما داخلان في تبعيته للحيوان في الكراهية و إنما خصهما لتأكد الكراهة فيهما
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
4 - نيم خورده قاطر و الاغ نيز مكروه است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
سؤر ايندو در تبعيّت حيوان از نظر كراهت داخل بوده و نيازى به ذكر جداگانه نداشت منتهى مرحوم مصنف بواسطه كراهت مؤكدى كه در سؤر آنها است عليحده و بطور مستقل سؤرشان را اختصاص بذكر داد قوله : و هما داخلان فى تبعية الحيوان فى الكراهة : ضمير [ هما ] به سؤر بغل و حمار راجعست .
مؤلف گويد :
مقصود شارح اينست كه گوشت ايندو حيوان چون مكروهست بنابر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 117
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٧