كرده باشد .
و حكم آن اين استكه در طهارت و نجاست و كراهت تابع حيوان ملاقى است ، پس تبعيّت آن صرفا در همين سه حكم مىباشد نه در غير آن نظير استحباب و حرمت .
از اينرو بسا حيواناتى كه اكل لحم آنها حرام است ولى نيم خورده آنها حرام نيست همچون گربه .
قوله : الذى باشره جسم حيوان : ضمير مفعولى در [ باشره ] به الّذى راجع بوده كه مقصود از آن آب قليل مىباشد .
قوله : للحيوان الذى باشره : ضمير فاعلى در [ باشره ] به الّذى كه مراد از آن حيوان است راجع بوده و ضمير مفعولى آن به آب قليل راجع است .
متن :
« و يكره سؤر الجلال » و هو المتغذي بعذرة الإنسان محضا إلى أن ينبت عليها لحمه ، و اشتد عظمه ، أو سمي في العرف جلالا قبل أن يستبرأ بما يزيل الجلل .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ب : سؤر چند حيوان تناولش مكروه است :
1 - سؤر جلّال ( بتشديد لام اوّل ) .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از آن حيوانى است كه فقط بعذره و غائط انسان تغذيه كند بحدّى كه گوشت بدنش از آن روئيده و استخوانهايش به آن محكم شود .
و يا اگر اين معنا احراز نشد همين كه در عرف به آن اسم [ جلّال ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 114
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٤