تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 116

مساهمون:

ص١١٦
شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : 2 - سؤر حيوانى كه جيفه و مردار مىخورد به شرطى كه خالى از نجاست باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه موضع ملاقات حيوان با جيفه از نجاست خالى باشد . مؤلف گويد : كلمه [ جيف ] بكسر جيم و فتح ياء جمع جيفه به معناى مردار و لاشه مىباشد . و منظور از [ آكل الجيف ] حيوانات مردارخوارى هستند كه نيم خورده آنها در صورتى مكروه است كه دهان آنها كه موضع ملاقات است از عين نجاست پاك باشد . و دليل آن را مرحوم محمد جواد حسينى عاملى در مفتاح الكرامة صحيحه هشام بن سالم دانسته و آن اينست : لا تأكلوا لحوم الجلّالة و ان اصابك من عرقها فاغسله . در ذيل اين حديث شريف فرموده : چون عرق اين حيوان از نظر ما پاك است لاجرم مقصود از نهى كراهت مىباشد . متن : و سؤر « الحائض المتهمة » بعدم التنزه عن النجاسة . و ألحق بها المصنف في البيان كل متهم بها و هو حسن . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : 3 - سؤر زن حائضى كه متهم مىباشد .