قال : سبع دلاء .
قوله : و هو الحمامة فما فوقها : ضمير [ هو ] به [ الطّير ] و ضمير مؤنث در [ فوقها ] به [ الحمامة ] عود مىكند .
قوله : لنجاسة موته : ضمير در [ موته ] به [ الطّير ] راجعست .
متن :
« و الفأرة مع انتفاخها » في المشهور و المروي ، و إن ضعف اعتبار تفسخها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و براى موشى كه در چاه افتاده و در آن مرده و باد كرده است نيز بايد هفت دلو از آب چاه بكشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اينحكم مشهورى بوده ولى روايتى كه در اين حكم وارد شده است گرچه ضعيف و قابل استناد نيست ولى معذلك [ تفسّخ ] را اعتبار نموده است .
مؤلف گويد :
مدرك اينحكم روايتى استكه مرحوم شيخ الطائفه در كتاب استبصار طبع جديد ج 1 ص 39 به اين شرح نقل فرموده :
شيخ مفيد ، از احمد بن محمد ، از پدرش ، از سعد بن عبد اللّه ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از عثمان بن عبد الملك ، از ابى سعيد مكارى ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال :
اذا وقعت الفأرة فى البئر ، فتسلّخت ( فتفسّخت نسخه ب ) فانزح منها سبع دلاء .
قوله : مع انتفاخها : ضمير در مؤنث به [ فاره ] راجع بوده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 77
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٧