غير منصوص بوده ولى معذلك مصنف ( ره ) آنها را ذكر نموده است .
سؤال
اگرچه دماء ثلاثه غير منصوص است ولى مرحوم مصنف به تبعيّت از مشهور در ما لا نص فيه نزح جميع را واجب مىداند و چون فعلا در بيان حكم نجاساتى است كه در صورت وقوعشان مىبايد تمام آب چاه را كشيد لاجرم [ دم الحدث ] را نيز در زمره آنها قرار داد .
جواب
سپس در جواب از اين سؤال مىفرماين :
اين بيان شامل منى نيز مىشود و قول بوجوب نزح جميع شامل هردو مىباشد .
و از اين گذشته اساسا مرحوم مصنف در اين مقام به حسب ظاهر متصدّى بيان نجاساتى است كه نزح جميع در آنها منصوص است .
قوله : و لم يذك هنا المنى : فاعل [ لم يذكر ] مصنف ( ره ) بوده و مشار اليه [ هنا ] كتاب لمعه مىباشد .
قوله : ممّا له نفس سائلة : كلمه [ ماء موصوله ] به معناى حيوان بوده و ضمير [ له ] به آن راجعست و مراد از [ نفس ] خون و از [ سائلة ] جهنده مىباشد .
قوله : و المشهور فيه ذلك : كلمه [ واو ] به معناى حاليّه بوده و ضمير در [ فيه ] به منى عود كرده و مشار اليه [ ذلك ] نزج جميع مىباشد .
قوله : و به قطع المصنف فى المختصرين : ضمير در [ به ] به وجوب نزح جميع راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 53
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٣