به مصنف ( ره ) راجع بوده و ضمير مجرورى در [ تغيّره ] به [ الماء ] عود مىكند و مقصود از [ نجاست ] عين نجاست است كه عبارتست از نجاسات ده - گانه و انشاء اللّه شرح آنها عنقريب خواهد آمد .
قوله : عمّا لو تغيّر بالمتنجّس خاصة : مقصود از [ ماء موصوله ] در [ عمّا ] آب مىباشد و از [ تغيّر ] تغيّر يكى از اوصاف سهگانه آبست و مراد از [ متنجّس ] جسمى است كه بواسطه ملاقات با يكى از نجاسات دهگانه منفعل شده باشد و كلمه [ خاصة ] اشاره است باينكه تغيّر در آب صرفا و فقط مستند به متنجّس بوده نه نجاست داخل در آن مثلا رنگ آب بواسطه شيره متنجس قرمز شود نه آنكه خون داخل شيره آب را قرمز كرده باشد .
قوله : فانّه لا ينجس بذلك : ضمير در [ فانّه ] به آب راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] تغيّر آب بواسطه ملاقات با متنجّس مىباشد .
قوله : كما لو تغيّر طعمه بالدّبس : ضمير در [ طعمه ] به آب راجع بوده و كلمه [ دبس ] بكسر دال و سكون باء يعنى شيره .
قوله : من غير ان تؤثّر نجاسته فيه : ضمير مجرورى در [ نجاسته ] به [ دبس ] و ضمير مجرورى در [ فيه ] به آب راجعست .
قوله : و المعتبر من التغيّر الخ : تغيّر دو نحو است : حسّى ، تقديرى .
تغيّر حسّى : آنست كه حواس ظاهره ( باصره ، سامعه ، لامسه ، ذائقه ، شامّه ) تغيّر و تفاوت پيدا كردن چيزى را درك كنند همچون قرمز شدن آب بواسطه ممزوج شدن با خون يا شور شدن آب بواسطه امتزاجش با نمك .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 26
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦